Μια playlist για την εβδομάδα

Τί είναι για σένα η μουσική; 

Ίσως είναι αναμνήσεις μια περασμένης παιδικής ηλικίας, ένας αξέχαστος μα ξεχασμένος έρωτας, ένας άγνωστος που σου θύμισε πως έχεις ακόμα ομορφιά και καλοσύνη. Ίσως είναι η πρώτη γουλιά του καφέ σου το πρωί και η στιγμή που το άρωμά του γεμίζει το δωμάτιο ενέργεια και επιθυμία να κάνεις όσα μπορείς στην διάρκεια της μέρας. Δεν μπορώ να μαντέψω τί είναι για σένα μουσική. Ήθελα να δω πώς είναι η μουσική για σένα στην διάρκεια της εβδομάδας. Όταν οι ζωή κυλά σαν την playlist σου, και κάποιες φορές εύχεσαι να πατήσεις pause σε στιγμές, και να γυρίσεις πίσω να ξαναζήσεις το έντονο συναίσθημα που σου χαρίζει ένας στίχος που μιλά στην ψυχή σου, και κάποιες άλλες στιγμές εύχεσαι απλά να μπορούσες να τις προσπεράσεις, όπως ακριβώς προσπερνάς εκείνα τα τραγούδια. Ξέρεις για ποια μιλάω. Όπως και να έχει, η μουσική μπορεί να πει πολλά για τις μέρες σου, για εκείνες τις Κυριακές που κοιμήθηκες μέχρι αργά, ή που κοιμήθηκες στην παραλία στο τέλος της ημέρας, για εκείνες τις Δευτέρες που σου φάνηκαν τεράστιες αλλά και ευκαιρία να το πας απ’την αρχή, μια νέα αρχή.
Σε μία προσπάθειά μου να το ψάξω λίγο καλύτερα δημοσίευσα μία απλή φωτογραφία στον προσωπικό μου λογαριασμό στο instagram, διαρκεί 24 ώρες και απλά ρώτησα ποιό είναι το τραγούδι της ημέρας. Στον καθένα ξεχωριστά δίνεται η δυνατότητα να απαντήσει για το τραγούδι που χαρακτηρίζει την ημέρα του χωρίς ωστόσο να είναι δημόσια η απάντηση. Οι απαντήσεις που έλαβα αυτές τις επτά μέρες μπορώ να πω ότι μου έδωσαν κάποιες ιδέες.

Δευτέρα.
Θα προσπαθήσω να μην είμαι κλισέ. Το δείγμα των ατόμων που έλαβε μέρος στην μίνι έρευνα δεν ήταν σε καμία περίπτωση με κοινά γούστα, εμπειρίες και γνώσεις, οπότε δεν μπορείς να πεις ότι το είδος ήταν το θέμα ή οι απαντήσεις που πήρα ήταν κοινές. Ο καθένας έστειλε το τραγούδι που εκείνη την στιγμή θεώρησε πως αντιστοιχεί στην Δευτέρα του, χωρίς αργότερα να ξέρει αν θα αλλάξει η διάθεση ή η ημέρα του. Θα πω ωστόσο πως τα τραγούδια είχαν μία νότα απαισιοδοξίας, ίσως λίγο παραπάνω drums και bass για να δίνουν δύναμη στην πρώτη προσπάθεια για να βγάλει κάποιος την εβδομάδα. Όμως δεν ήταν τόσο καταθλιπτικά όσο θα πίστευε κανείς. Είναι τραγούδια που θα άκουγες και μία Τετάρτη αλλά με μία νότα χαράς που το Σαββατοκύριακο δεν είναι και τόσο μακριά. Ίσως η Δευτέρα σου να μην είναι τόσο άσχημη όσο πιστεύεις. Ίσως είναι όσο συναίσθημα έχει απομείνει από τις μικρές διακοπές που κρύβει κάθε σαββατοκύριακο, είτε κανονικές είτε νοητές. Στα ταξίδια, ας μην ξεχνιόμαστε, δεν ακολουθεί πάντα το σώμα.

Τρίτη.
Προσωπικά νιώθω ότι η εβδομάδα αρχίζει τις Τρίτες. Είναι η μέρα που δέχεσαι ότι πρέπει να κάνεις πράγματα, να εργαστείς και να δημιουργήσεις. Από τα τραγούδια που μου ήρθαν την Τρίτη μου μένει μία αίσθηση ανυπομονησίας για τις επόμενες μέρες. Δεν υπάρχουν πρέπει, απλά άτομα να επιθυμούν να περάσουν τις μέρες τους όμορφα και δημιουργικά, με μία νότα αναμονής.

Τετάρτη.
Ίσως η Τετάρτη να διαφέρει από όλες τις άλλες μέρες. Η Τετάρτη είναι η μέρα που “μουδιάζεις”. Είναι η μέρα που θα σκεφτείς πράγματα όπως την οικογένειά σου που ίσως είναι μακριά, έναν παλιό ή ένα δύσκολο έρωτα, θα αναρωτηθείς τί κάνεις με την ζωή σου, ακόμα και αν ό,τι κάνεις σε ικανοποιεί, και τέλος είναι η μέρα που θα περπατήσεις λίγο πιο αργά μέχρι την πόρτα του σπιτιού σου γιατί δεν ξέρεις πραγματικά ποιό ήταν το νόημα της μέρας που μόλις πέρασε. Είναι περίεργη η Τετάρτη, γεμάτη με σκέψεις.

Πέμπτη.
Σε αντίθεση με την Τετάρτη, η Πέμπτη έρχεται και δένει με τις σκέψεις σου για ένα καλύτερο αύριο. Αρχίζεις να σκέφτεσαι πιο θετικά όσο αρχίζει να μυρίζει Σαββατοκύριακο και τα ακουστικά σου παίζουν πιο δυνατά την μουσική σου. Έχεις πολλά να κάνεις και πολλά να σκεφτείς όμως δεν είναι και τόσο άσχημα σήμερα. Έτσι δεν είναι; Ίσως αγχώνεσαι λίγο γιατί η εβδομάδα κυλάει πιο γρήγορα από ότι υπολόγισες και η λίστα με τα πράγματα που θα ήθελες να κάνεις δεν έχει και πολλά “τικ”. Όμως είναι Πέμπτη ακόμα, μπορείς να κάνεις πράγματα – και τα κάνεις -. Ακόμα και αν αύριο είναι Παρασκευή, η καλύτερη μέρα της εβδομάδας όπως μου έχουν πει πολλοί.

Παρασκευή.
Η πιο ανόητα – και χωρίς να το καταλαβαίνω απόλυτα – πολυαναμενόμενη ημέρα της εβδομάδος. Πολλοί τελειώνουν τις δουλειές τους το απόγευμα της Παρασκευής και βγαίνουν να χαρούν την μέρα που τους απομένει. Πολλοί προετοιμάζονται γιατί τους περιμένει “δύσκολο” σαββατοκύριακο, γεμάτο υποχρεώσεις. Καμία μελαγχολία και καμία αρνητική σκέψη ακόμα και αν τα ωράρια δεν διαφέρουν και πολύ από της υπόλοιπης εβδομάδας. Είναι η μέρα που πολλοί αποφεύγουν – σχεδόν μισούν – να καθίσουν σπίτι και αποφασίζουν να βγουν, να διασκεδάσουν και να πιουν λίγο παραπάνω. Διαχρονικά τα τραγούδια που αναφέρονται στις Παρασκευές μιλούν έντονα για αγάπη, έρωτες και καλοπέραση, μακριά από το άγχος της εβδομάδας που δεν έχει φύγει ακόμα τελείως από την σκηνή. Κάπως έτσι περιέγραφαν τις Παρασκευές τα τραγούδια που έφτασαν στα χέρια μου. Κάπως μονόπλευρη αυτή η θέση δε νομίζετε;

Σάββατο.
Εσύ τί πιστεύεις για το Σάββατο; Ίσως κοιμάσαι λίγο παραπάνω. Ίσως είσαι από εκείνους που επιλέγουν να περάσουν όλη την μέρα με την παρέα και το βράδυ να ξενυχτίσουν. Ίσως πάλι περνάς όλη την μέρα σπίτι χωρίς να πεις κουβέντα γιατί νιώθεις ότι είπες πολλά μέσα στην εβδομάδα και νιώθεις μία περίεργη κούραση. Και πάλι ίσως ξυπνάς σε ένα άλλο σπίτι και φοράς τα ρούχα από εχθές και ο ήλιος του Σαββάτου σου φαίνεται αφόρητος χωρίς τα γυαλιά ηλίου σου. Το Σάββατο είναι απρόβλεπτο, γεμάτο με διαφορετικά γούστα και καταστάσεις. Οι μουσικές που μου έστειλαν ήταν μπερδεμένες και θα σου έδιναν την εντύπωση ότι πολλοί βεβιασμένα συνεχίζουν μία παράδοση “Πυρετός το Σαββατόβραδο”. Ντύσιμο, έξοδος και έξοδα πέρα από τα συνηθισμένα, νοοτροπία που θυμίζει επαρχία στα τέλη του 80 και μία νεολαία που μαθαίνει να πίνει για να εντυπωσιάσει. Μοιάζει με αυτοματισμό που κάποιος πρέπει να σκεφτεί και να δει αν του ταιριάζει πραγματικά κάτι τέτοιο, μία τέτοια κατάσταση και στάση ζωής.

Κυριακή.
Εδώ πρέπει να γίνω κλισέ. Είναι η μέρα που όλοι περιμένουν αλλά κανείς δεν θέλει πραγματικά να φτάσει. Το τέλος της εβδομάδας, με τα “τικ” στην λίστα σου να είναι ακόμα μισά και την εντύπωση ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να τελειώσει. Ξυπνάς σίγουρα αργά και έχεις στο μυαλό σου ότι θα είναι μία πολύ παραγωγική μέρα, θα κάνεις γυμναστική και θα δεις φίλους, θα ξαπλώνεις για πολλές ώρες χωρίς να πεις κουβέντα και θα δεις ταινίες. Δεν σκέφτεσαι το αύριο. Το αύριο δεν υπάρχει μέχρι να πεις το γνωστό “πρέπει να κοιμηθώ νωρίς, δεν θα ξυπνάω αύριο.” Και το πιστεύεις. Μετά την Κυριακή δύσκολο να ξυπνήσεις. Είναι η δεύτερη “αγαπημένη” μέρα σου μετά την Παρασκευή. Και παίρνεις δυνάμεις για να ξεκινήσεις πάλι απ’την αρχή, από αύριο – θες δε θες -.

Δεν θα ήθελα με τίποτα να φανεί ότι αυτή η εκδοχή είναι καθολική. Κατα βάση είναι ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω μας. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του στην ζωή και είναι σεβαστό. Ελπίζω στην διαφορετικότητα, στην προσπάθεια και την δημιουργικότητα. Ζω για να κάνω διαφορετική την κάθε μέρα και να μην μετράω μέρες, εκτός αν έρχεται κάποιο ταξίδι και ανυπομονώ.

Ειρήνη Σταυροπούλου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s