Φτιάξε τη φάση σου με 100 ταινίες και ντοκιμαντέρ που έχουν πολλά να σου πουν

Ταινίες.

Βγαλμένες από τη ζωή, τα βιώματα, τις σκέψεις των ανθρώπων.

Άλλες εξαιρετικές, άλλες αμφιλεγόμενες, άλλες για τον κάδο.

Άλλες εμπνέουν, άλλες διχάζουν, άλλες διασκεδάζουν, άλλες αηδιάζουν.

Το σίγουρο είναι ότι κάθε ταινία έχει κάτι να μας διδάξει.

Με αυτό το σκεπτικό, είπα να ψάξω για μία και μόνο φορά το ιστορικό σε Netflix και Tainiomania (πειρατές ολέ ολέ) και να δημιουργήσω ένα Top100 ταινιών -δεν συμπεριέλαβα σειρές, αλλά στη λίστα προστέθηκαν κάποια ντοκιμαντέγγγ- για εσάς, τους πιστούς (σλουρπ) αναγνώστες του blog. Ακόμη και ο αριθμός εκατό, είναι μικρός για να χωρέσει τις υπέροχες ταινίες που έχουν περάσει από μπροστά μας όλα αυτά τα χρόνια. Οπότε έθεσα ένα κριτήριο: θα συμπεριλάβω τους τίτλους που θα με κάνουν να νιώσω έντονη επιθυμία να ξαναδώ την ταινία. Αν πρόκεται για σειρά ταινιών (βλέπε ΛΟΤΡ, Αβέντζερς και λοιπές υπερπαραγωγές), τότε θα διαλέξω την πιο αγαπημένη εξ αυτών.

Κατέληξα λοιπόν στην παρακάτω λίστα. Όλες, ταινίες που μας δίδαξαν κάτι σημαντικό. Αν ξέχασα και καμία, χαλάλι. Κάποιες κορυφαίες ταινίες δεν τις έχω δει ακόμη, ξανά χαλάλι.

Να υπογραμμίσω ότι δεν έχει προβληθεί ακόμη το ντοκιμαντέρ για τη ζωή των Prodigy και του τόσο μα τόσο αγαπημένου Keith Flint, αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να λείπει από αυτή τη λίστα. Στο ίδιο πνεύμα, θα ήθελα να υπάρχει σε αυτή τη λίστα και μία ταινία για τη φρίκη του πολέμου στο Ιράκ, αλλά όσες έχω δει μέχρι στιγμής, είναι φουλ στην αμερικανική προπαγάνδα (γτστ). Τέλος, για έναν ήρωα των καιρών μας, τον μοναδικό Julian Assange, δεν υπάρχει κάποια τόσο καλή ταινία που να αντικατοπτρίζει με όμορφο κινηματογραφικό τρόπο την ιστορία του, αλλά και την ιστορία των Wikileaks (το “The Fifth Estate” δεν με έψησε ρε guys…).

Οπότε προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους σας, αγαπητά minions του Sickman, να grab popcorn και να με thank me later.

Enjoy!

12 Angry Men (1957)
Η δύναμη της σκέψης και της επιχειρηματολογίας, ενάντια στον φανατισμό, τη ρηχότητα και τις ιδεοληψίες. Μία πανέξυπνη ταινία παλαιάς κοπής, που χρειάστηκε μόνο ένα δωμάτιο για να γυριστεί και στην οποία δεν μαθαίνεις καν τα ονόματα των πρωταγωνιστών. Μία ταινία που θα προκαλέσει ένα μικρό στομαχόπονο σε κλειστόμυαλους και ανεγκέφαλους.

12 Years a Slave (2013)
Ναι ΟΚ, δεν αποτελεί και την καλύτερη αρχή για περιγραφή στην αρθράρα μας, αλλά πρέπει να πω ότι τσαντίζομαι και μόνο που θυμάμαι το σενάριο της ταινίας. Μία πολύ καλή απεικόνιση μίας εκ των χειροτέρων καταστάσεων που δημιούργησε το ανθρώπινο είδος, της δουλείας. Η ταινία είναι αρκετά καλή για να ταρακουνήσει (έστω και λίγο) το μυαλό ακόμη και ενός φασίστα εκεί έξω.

A Touch of Sin (2013)
Ένα κολλάζ διαφορετικών ιστοριών, απλών και καθημερινών ανθρώπων που συνδέονται από μικρές λεπτομέρειες. Μία ταινία που σου δείχνει πολλές κρυφές -από τη μεγάλη οθόνη- πτυχές της κινεζικής κοινωνίας: την εκμετάλλευση, τη μαφία, τη φτώχεια. Όχι και η πιο αισιόδοξη ταινία, αλλά σίγουρα θα σου διδάξει αρκετά.

A Beautiful Mind (2001)
Η βιογραφία του θρυλικού μαθηματικού Τζον Νας, ενός εκ των μεγαλυτέρων μυαλών της σύγχρονης ιστορίας, που πάλεψε σκληρά και εν τέλει κέρδισε τη μάχη με τη σχιζοφρένεια. Η ταινία αποτελεί μία ωδή στην επιμονή μας, το όνειρό μας, αλλά και τους ελάχιστους ανθρώπους που θα βρίσκονται εκεί για εμάς στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής μας.

Adú (2020)
Μία ταινία-γροθιά στο στομάχι κάθε ρατσιστή εκεί έξω. Με αληθοφάνεια, μας δείχνει τον, γεμάτο πόνο και θάνατο, δρόμο προσφύγων και μεταναστών προς την Ευρώπη, με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον για αυτούς και τις οικογένειές τους. Πώς μπορεί να παραμείνει κάποιος ρατσιστής έπειτα και από αυτήν την ταινία;

American History X (1998)
Μία ταινία-σταθμός στην ιστορία του κινηματογράφου, με κύριο στόχο να αναδείξει το άνευ λόγου μίσος των νεοναζί και τις επιπτώσεις στις ζωές όλων γύρω τους. Την ίδια στιγμή, βλέπουμε ότι όλοι όσοι κατά βάθος έχουν ψυχή, μπορούν να αλλάξουν και να επανορθώσουν για το κακό που έκαναν.

American Pie 3 – American Wedding (2003)
Η καλύτερη ίσως από όλες τις θρυλικές “American Pie” ταινίες, με τους τυπάρες μας να έχουν τελειώσει τα κολλέγια και να ετοιμάζονται για τον πρώτο γάμο της παρέας. Στίφλερ, σ’ αγαπάω ρε μαν μου.

Apocalypto (2006)
Μία ξεχωριστή ταινία που απεικονίζει κάτι σπάνιο για τη μεγάλη οθόνη, τον αρχαίο πολιτισμό των Μάγια. Εδώ θα δεις την καλή πλευρά αλλά και την -πολύ- βάρβαρη πλευρά αυτών των πολιτισμών, που κάποτε κυριαρχούσαν σε μία ολόκληρη ήπειρο. Επίσης, θα δεις την επιβλητική και πανέμορφη ζούγκλα της αμερικανικής ηπείρου.

Avatar (2009)
Μην ακούσω κάποιον ή κάποια να πει κάτι αρνητικό για αυτήν την υπερπαραγωγή. Γιατί ακούμε κάτι σχόλια για “παραμυθάκι” και τέτοια. Αυτή η ταινιάρα μας δείχνει εύστοχα τον μύθο του “ευγενούς αγρίου” και της ιμπεριαλιστικής φύσης ενός μέρους της ανθρωπότητας. Η αλληλεγγύη και η αγάπη για τη ζωή, όμως, πάντα θα νικά στο τέλος.

Avengers: Infinity War (2018)
Η καλύτερη εκ των ταινιών “Avengers”, κατά την προσωπική μου άποψη, και η καλύτερη ταινία της Marvel μέχρι στιγμής. Ο villain της καρδιάς μας, ο Thanos, βρίσκει μπροστά του τα δύο τρέλα παρεάκια, Avengers και Guardians of the Galaxy. Οι μάχες τους (και οι ατάκες τους) θα είναι επικές.

Babel (2006)
Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές περιοχές, διαφορετικές ιστορίες. Όλες όμως συνδέονται. Η ταινία μας δείχνει την καθημερινότητα ανθρώπων σε τελείως διαφορετικά μέρη αυτού του πλανήτη. Όλοι, εν τέλει, έχουν τα προβλήματά τους.

Blade II (2002)
Η αγαπημένη εκ των ταινιών “Blade”, με έναν από τους καλύτερους και πιο τίμιους villains ever, τον Νόμακ. Λείπουν ταινίες όπως το Blade, μάγκες, αυτή η γαμάτη δράση. Βρυκολακίσια αίματα και στάχτες και, πάνω από όλα, bad-ass ατάκες.

Blood Diamond (2006)
Πριν θελήσεις πολύ ένα πανάκριβο υλικό αγαθό, σκέψου αν η δική μας πολυτέλεια συνεπάγεται καταστροφή εκατομμυρίων ζωών. Δεν καταλαβαίνω πώς αφρικανικές χώρες πάμπλουτες σε φυσικούς πόρους (διαμάντια) στην προκειμένη περίπτωση πεινούν και βρίσκονται μόνιμα σε μία ανθρωπιστική καταστροφή. Δεν καταλαβαίνω πώς έχουμε όλοι πλέον συμβιβαστεί με την εκμετάλλευση στη ζωή μας.

Capernaum (2018)
Η σκληρή πραγματικότητα της φτώχειας και της προσφυγιάς, αυτή τη φορά απεικονιζόμενη στην πανέμορφη και ιστορική Βηρυτό. Η καρδιά σου ραγίζει ακόμη περισσότερο όταν μέσα από αυτόν τον δύσβατο και γεμάτο πόνο δρόμο, πρέπει να βαδίσουν μικρά παιδιά. Μία ρεαλιστική ταινία που θα σε κάνει -ελπίζουμε- πιο ενσυναίσθητο για το προβλήματα γύρω σου.

Cinderella Man (2005)
Για τους λάτρεις της παλιάς καλής πυγμαχίας, της ορθόδοξης. Η ταινία δεν σου δείχει μόνο τη μαγεία της πυγμαχίας, αλλά εστιάζει στις κοινωνικές επιπτώσεις του μεγάλου Κραχ το 1929, που οδήγησε στη φτωχοποίηση δεκάδες εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ. Ακόμη περισσότερο σου δείχνει τη δύναμη ψυχής κάποιων ανθρώπων και πώς η επίμονη και τίμια προσπάθεια, μπορεί να σε οδηγήσει από την προσωπική τραγωδία, στην ευτυχία και την επιτυχία.

Citizen Kane (1941)
Λεφτά, δόξα. Είναι αρκετά για την ευτυχία; Αξίζει εν τέλει να τα κυνηγάς σε όλη σου τη ζώη; Τί μένει στο τέλος, πριν φύγουμε τελικά από αυτόν τον αστείο και μάταιο κόσμο; Μήπως η ευτυχία, είναι αλλού; Ένα έπος του παγκόσμιου κινηματογράφου, γυρισμένο 80 χρόνια πριν• αλλά πιο επίκαιρο από ποτέ.

Contagion (2011)
Αυτή η ταινία call-αρε άσχημα την πανδημία που ζούμε αυτή τη στιγμή, πετυχαίνοντας μέχρι και τη νυχτερίδα. Μεγάλη διαφορά μεταξύ ταινίας και πραγματικότητας: στην ταινία εν τέλει οι άνθρωποι συνεργάζονται για να βγουν από την υγειονομική κρίση, και δεν υπάρχουν οι επιτήδειοι που κοιτάνε να θησαυρίσουν σε μία ακόμη δύσκολη κατάσταση για την ανθρωπότητα.

David Attenborough: A Life on Our Planet (2020)
Ένας από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους του πλανήτη (και δεν υπερβάλλω), που έζησε αυτόν τον κόσμο όσο λίγοι, κρούει τον κώδωνα για τις συνέπειες της άπληστης ζωής μας στο περιβάλλον. Ένα ντοκιμαντέρ που θα έπρεπε να προβάλλεται σε όλα τα σχολεία, μήπως και καταλάβουμε τελικά ότι καταστρέφουμε το σπίτι μας: τη Γη. Είμαστε αυτή τη στιγμή σε ένα σταυροδρόμι, και πρέπει να διαλέξουμε που θα πάμε. Στη ζωή, ή στην καταστροφή;

Dead Poets Society (1989)
Τί να πρωτοπούμε για αυτήν την ταινία. Τα έχουμε πει και σε άρθρο (τσέκαρε εδώ). Μία ταινία-ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου, με τον δάσκαλο που όλοι θα θέλαμε και θα έπρεπε να έχουμε. Μία διδασκαλία που ξεπερνά τη γνώση και αφορά το ίδιο το δώρο της ζωής. Ένα δώρο που λίγοι χαίρονται, και πολλοί πετάνε στα σκουπίδια. Μία ιστορία αληθινής καλοσύνης και αλληλεγγύης, αλλά και τραγικών γεγονότων.

Deadpool (2016)
Αγαπάμε τον τρελιάρη σούπερ ήρωα της καρδιάς μας. Μία από τις διαφορετικές ταινίες αυτού του είδους, που ορισμένες φορές κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα τους κλασσικούς σούπερ ήρωες. Πολύ γέλιο, ατακάρες και δράση• a good recipe for life.

Desert Flower (2009)
Λατρεύουμε τις ταινίες για ιστορίες ανθρώπων που ξεπέρασαν τις μεγάλες δυσκολίες της ζωής, και ακολούθησαν το όνειρό τους. Αυτές οι ιστορίες σε κάνουν να πιστέψεις και στο δικό σου όνειρο. Τίποτα δεν είναι απίθανο.

District 9 (2009)
Με εξαίρεση τον Ε.Τ., ποτέ οι εξωγήινοι δεν ήταν πιο συμπαθείς σε ταινία. Μία χαριτωμένη ταινία που σου δείχνει τα ασταμάτητα μικρο-παιχνίδια εξουσίας των λίγων αυτού του κόσμου, τα οποία δε σταματούν ποτέ• ακόμη και όταν έχουμε να αποφασίσουμε για τις ζωές εξωγήινων.

Django Unchained (2012)
Μία γαμάτη ταινία για ένα από τα πιο φρικτά πρόσωπα που έχει βγάλει η ανθρωπότητα, τη σκλαβιά. Η ταινία αντικατοπτρίζει με κουλ τρόπο ένα μέρος των βασάνων που έζησαν οι μαύροι από τους λευκούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, και μάλιστα όχι πολλούς αιώνες πριν. Η εκδίκηση του βασανισμένου, αποτελεί απόλαυση.

Don’t Look Up (2021)
Αν θες να γελάσεις με την τρέλα που ζούμε εν καιρώ πανδημίας, τότε αυτή είναι η ταινία σου αγαπημένε/η φίλε/η. Με πολύ εύστοχο και σαρκαστικό τρόπο, η ταινία καταφέρνει να αποτυπώσει την ανθρώπινη βλακεία και τη μανία για επικράτηση των πάντα γνωστών συμφερόντων, ακόμη και όταν η ίδια η Γη και η ανθρωπότητα, απειλούνται με εξαφάνιση.

Enemy at the Gates (2001)
Η υπερπαραγωγή για την ιστορική μάχη του Στάλινγκραντ, που έβαλε ταφόπλακα στα όνειρα των βρωμο-ναζί για κατάκτηση όλης της Ευρώπης και γύρισε την ψυχολογία προς όφελος των Συμμάχων. Επικές μάχες και ειλικρινής απεικόνιση της ασύλληπτης σκληρότητας του Β’ΠΠ, της μακράν χειρότερης περιόδου που έχει βιώσει αυτός ο πλανήτης.

Erin Brockovich (2000)
Ίσως η μόνη ταινία που η Τζούλια -η Ρόμπερτς, από το χωριό- φαίνεται λίγο συμπαθής. Η αναζήτηση του δικαίου, εναντίον των μεγάλων συμφερόντων και του διεφθαρμένου κεφαλαίου. Άνιση μάχη, αλλά η επιμονή και το όραμα μπορούν πάντα να κερδίσουν.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)
Μία ρεαλιστική περιγραφή για την πικρία ή και το μίσος που μας αφήνει ο χωρισμός• που δεν πρέπει όμως να εξαφανίζει τις όμορφες στιγμές που έχουμε ζήσει με ένα άλλο πρόσωπο. Μία από τις καλύτερες ταινίες για τον έρωτα και όλα τα συναισθήματα που μας προκαλεί, αλλά και τις δεύτερες ευκαιρίες που καμιά φορά καλό είναι να δίνονται.

Evelyn (2018)
Η αυτοκτονία ενός αγαπημένου προσώπου είναι μία από τις τραγικότερες καταστάσεις που μπορούν να συμβούν στη ζωή όλων μας. Είναι όμως και αυτό κομμάτι της ζωής. Μία ταινία για τις γεμάτες πόνο πληγές που αφήνει η αυτοκτονία ενός προσώπου στους ανθρώπους που πραγματικά τον/την νοιάζονταν.

Fight Club (1999)
Ξύλο δρόμου και αντισυστημικές αντιλήψεις σε αυτήν την ταινιάρα, για να γουστάρουμε τις ζωές μας. Συν Έντουαρντ-Μπραντ-Έλενα στα καλύτερά τους. Δεν σου φθάνουν αυτά; Πάρε και ψυχικές νόσους στο σενάριο, για να γίνει το τέλειο ακόμη καλύτερο.

First They Killed My Father (2017)
Το τέρας του εμφυλίου σε μία πραγματικά πανέμορφη χώρα, την Καμπότζη, μέσα από μία αυτοβιογραφία. Αυτό που με συγκίνησε σε αυτήν την ταινία είναι η τεράστια αντίθεση μεταξύ της ομορφιάς της φύσης και των ανθρώπων, εν μέσω της απάνθρωπης κατάστασης του πολέμου, της προπαγάνδας, του φανατισμού. Επίσης, με έκανε να θέλω να ταξιδέψω στην Καμπότζη (κάτι που θα γίνει και κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον).

Forrest Gump (1994)
Τί και αν δεν είσαι από τους «έξυπνους» και «δυνατούς» αυτού του κόσμου; Τί και αν οι γύρω σου δεν σε υπολογίζουν; Αυτό που χρειάζεσαι είναι επιμονή, καλή καρδιά και λίγους ανθρώπους να σε αγαπούν και να σε εκτιμούν με όλη τους την ψυχή. Ίσως και λίγη τύχη, βολεύει. Και ο φίλος μας Φόρεστ, κατάφερε κυριολεκτικά τα πάντα. Μία ταινία-ύμνος στην καλόκαρδη φύση του ανθρώπου και τα όμορφα παιχνίδια που παίζει καμιά φορά η ζωή.

Gattaca (1997)
Όπως και στην περίπτωση του Φόρεστ λίγο πιο πάνω, οι πιθανότητες τις περισσότερες φορές φαίνεται να μην είναι με το μέρος σου. Όταν όμως έχεις ένα όνειρο, τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο αν το θες πολύ, προσπαθείς ασταμάτητα και με θάρρος, χωρίς να χαντακώμεις άλλους. Το ταξίδι θα είναι δύσκολο αλλά και ευχάριστο• και που ξέρεις, στο τέλος ενδέχεται να τα καταφέρεις, να είσαι εσύ ο μεγάλος πρωταγωνιστής στην ιστορία σου.

Girl, Interrupted (1999)
Τα ψυχολογικά προβλήματα μπορούν να καταβάλλουν τον καθένα μας. Όποιος νιώθει, θα βρεθεί αντιμέτωπος με ψυχικό πόνο. Αυτό το σκοτάδι μηνών ή και χρόνων, ωστόσο, ίσως αποτελεί ένα αναγκαίο μονοπάτι για να βρούμε τελικά τον εαυτό μας και την ευτυχία.

Good Will Hunting (1997)
Ως λάτρης των Μαθηματικών και της αξιοκρατίας, λατρεύω αυτήν την ταινία. Αν και τα πρώτα λεπτά της ταινίας φαίνονται κλισέ, μην ξεγελαστείτε• τα μηνύματα που σου περνά για τη ζωή είναι καταπληκτικά. Σε κάνει να νιώθεις όμορφα ότι κάποιοι εκεί έξω θα εκτιμήσουν τα ταλέντα και τον χαρακτήρα σου, σε κάνει να νιώθεις όμορφα ότι υπάρχουν άνθρωποι που, αντί να σε κρίνουν, θα προσπαθήσουν να σε καταλάβουν βαθιά. Τέλος, σε κάνει να νιώθεις όμορφα ότι εν τέλει θα ακολουθήσεις αυτό που σε προστάζει η καρδιά σου.

Green Street Hooligans (2005)
Οι ποδοσφαιρόφιλοι bros αυτή τη στιγμή πανηγυρίζουν. Η μαγεία του ποδοσφαίρου και η τρέλα του χουλιγκανισμού σε μία ταινία-ορόσημο. Μία τρέλα που μπορεί να σε οδηγήσει στη λύτρωση αν ωριμάσεις εγκαίρως, ή στον θάνατο αν δεν ξεφύγεις από αυτή την παράνοια της βίας.

Guardians of the Galaxy (2014)
Διαστημικό παρεάκι από τα λίγα. Τύποι διαφορετικής χημείας και πλανητών, πειράματα εργαστηρίου, καταφέρνουν να συνυπάρξουν και μας διδάσκουν φιλία και αφοσίωση. Η πιο αγαπημένη από τις ταινίες των Γκάρντιανς. Ένα παρεάκι σίγουρα πιο ευχάριστο από το δικό σου-μου.

Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2 (2011)
Το φινάλε των θρυλικών ταινιών του Χάρι Πότερ, έμελλε να είναι και το καλύτερο. Βρισκόμουν σε δίλημμα μεταξύ Deathly Hallows 2 και Prisoner of Azkaban, αλλά η σκοτεινή πραγματικότητα του πρώτου, δίνει άλλη διάσταση στην μέχρι τότε παιδική σειρά ταινιών. Αριστουργηματικό φινάλε. Παρεμπιπτόντως, δεν είναι ο παλιός Ρον, έχει πάρει κιλά• κάποιοι μύστες θα καταλάβουν αυτό το σχόλιο.

Her (2013)
Αν υπάρχει έστω μία περίπτωση οι ανθρώπινες σχέσεις να φθάσουν σε τέτοιο επίπεδο μελλοντικά, σκοτώστε με από τώρα να τελειώνουμε. Στην ταινία μας, η ανθρώπινη επαφή έχει αντικατασταθεί από λογισμικό και προσπαθεί να παρέχει χαρά σε δυστυχισμένες και μοναχικές ψυχές. Τίποτα όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Κανένα λογισμικό, κανένα social media.

I Am Sam (2001)
Από τις πιο συγκινητικές ταινίες της λίστας, που εξυμνεί την ανάγκη για ισότητα και το υπέρτατο δικαίωμα να μπορούμε να γίνουμε γονείς, όταν έχουμε όλα τα ηθικά προσόντα και παλεύουμε για να χαρίσουμε στα παιδιά μας αγάπη σωστή ανατροφή. Η σωματική μας κατάσταση είναι πολύ λίγη για να περιορίσει τα ψυχικά μας χαρίσματα και την αγάπη που μπορούμε να προσφέρουμε.

I, Daniel Blake (2016)
Ακόμη και η ζωή στις ανεπτυγμένες χώρες είναι πολλές φορές περίπλοκη και προκαλεί δυστυχία στους ανθρώπους. Στην Αγγλία, στην προκειμένη περίπτωση, βλέπουμε πως η γραφειοκρατία και η απόλυτη προσήλωση σε τυπικούς νόμους, μπορεί να καταστρέψει ανθρώπους καλοσυνάτους και με διάθεση για ζωή. Οι άνθρωποι χρειάζονται πάνω απ’ όλα ανθρωπιά, σε όποια χώρα και αν ζουν.

Ice Age (2002)
Από τις αγαπημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων. Μία εξύμνυση της φιλίας, μέσα από ιστορίες δαδραματιζόμενες στο ζωικό βασίλειο. Ένα φαινομενικό αταίριαστο παρεάκι, το οποίο αδιαμφισβήτητα είναι καλύτερο από το δικό σου-μου.

Interstellar (2014)
Ακόμη και η λέξη “υπερπαραγωγή” είναι λίγη για να περιγράψει αυτή την ταινία. Νιώσε το IQ σου στο ζενίθ του. Επίσης, νιώσε μικρός μπροστά στην πολυπλοκότητα και τη μαγεία του σύμπαντος. Ποιος ξέρει, ίσως ο άνθρωπος καταφέρει κάποια στιγμή να δαμάσει ακόμη και τις μαύρες τρύπες.

Joker (2019)
Η ιστορία του κακού των ταινιών Batman από μία άλλη σκοπιά. Η ταινία μας δείχνει πως η καφρίλα και η κακία των γύρω μας προς ανθρώπους που το μόνο που χρειάζονται τη δεδομένη στιγμή είναι καλοσύνη, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία εγκληματιών. Ακόμη και ο Τζόκερ, έχει πολλά δίκια από ό,τι φαίνεται.

Les Misérables (1998)
Το αριστούργημα του Βίκτωρ Ουγκό στην καλύτερη κινηματογραφικό εκδοχή του. Η απεικόνιση της Γαλλίας των πολέμων• η απεικόνιση της παραφροσύνης, της διαφθοράς αλλά και της καλοσύνης που μπορούν να έχουν οι άνθρωποι σε σκοτεινούς καιρούς.

Life is beautiful (1997)
Η καλή διάθεση, η αισιοδοξία, η αγάπη για τους γύρω σου, η καλή καρδιά, μπορούν να σε κρατήσουν χαρούμενο ακόμη και στη μεγαλύτερη τραγωδία που έχει βιώσει αυτός ο πλανήτης, το Ολοκαύτωμα. Δικαιολογημένα μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, που δείχνει με τόσο εύστοχο τρόπο τη διαφορά ανάμεσα στους Ανθρώπους και τα ανθρωπάκια αυτού του κόσμου.

Lost in Translation (2003)
Ούτε η επιτυχία, ούτε ο γάμος, ούτε και τα δύο μαζί, είναι ικανά μερικές φορές να σε απαλλάξουν από τη μοναξιά. Αυτό το συναίσθημα που σε οδηγεί σε μιζέρια και δυστυχία. Ένα από τα πολύ όμορφα της ζωής, ωστόσο, είναι οι ευχάριστες εκπλήξεις που μας κάνουν να νιώθουμε ξανά ζωντανοί.

Me Before You (2016)
Μία συγκινητική ιστορία ενός τετραπληγικού που θέλει να βάλει τέλος στο μαρτύριο που ζει. Μία ιστορία επίσης για ανθρώπους αγνούς και χαμογελαστούς, που θα κάνουν τα πάντα για να είναι οι γύρω τους χαρούμενοι, προσφέροντάς τους την όμορφη πλευρά της ζωής.

Melancholia (2011)
Ούτε τα πλούτη, ούτε η πολυτελής και ευκολη ζωή, είναι αρκετά μερικές φορές για να αγαράσουν την ευτυχία και να σε απαλλάξουν από τη βαριά κατάθλιψη. Η ευτυχία βρίσκεται αλλού. Η αγαπημένη και λιγότερο “προκλητική” ταινία του Lars Von Trier που δείχνει ότι η ζωή των άλλων γύρω μας δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο νομίζουμε.

Midnights Express (1978)
Μία ταινία-σταθμός στην ιστορία του σινεμά. Σε κάποιους αρέσει επειδή εκθέτει τις συνθήκες στις φυλακές της γειτονικής χώρας. Αλλά, εδώ που τα λέμε ρε μάγκες, ποια φυλακή είναι καλή; Η ταινία έχει επίσης μείνει στις μνήμες πολλών για την εκπληκτική μουσική της.

Million Dollar Baby (2004)
Σίγουρα στο Top5 των αγαπημένων μου ταινιών. Μία καταπληκτική ταινία που δίνει δύναμη και θάρρος σε όσους πιστεύουν και θέλουν να κυνηγήσουν το όνειρό τους, κόντρα στις συνθήκες και την τύχη. Η μαγεία του να παλεύεις «για ένα όνειρο που βλέπεις μόνο εσύ». Μία ωδή στο ανθρώπινο πείσμα, την πραγματική θέληση και την επίμονη (και επίπονη) προσπάθεια.

Mosul (2019)
Η απεικόνιση της επίγειας κόλασης του πολέμου στη μεγάλη οθόνη. Συγκεκριμένα στη Μοσούλη, όπου ο ιρακινός στρατός προσπαθεί να επιβιώσει από το νέο του κατακτητή, τους τζιχαντιστές. Ο πολύπαθος ιρακινός λαός, που έχει υποφέρει τόσο από Δύση όσο και Ανατολή επί δεκαετίες. Μία χώρα ιστορική, υπέροχη, που ισοπεδώθηκε.

Mother! (2017)
Μία καταπληκτική παραβολή για τη θυσία της Γης, της Μητέρας Φύσης, προς το ανθρώπινο είδος. Μία Μητέρα Φύση που την καταστρέφουμε ακατάπαυστα και παρόλα αυτά προσπαθεί να αναγεννηθεί για να εξυπηρετήσει το “ταίρι” της, τον άνθρωπο.

Nomadland (2020)
Η αμερικανική κοινωνία έχει δύο πρόσωπα: την γκλαμουριά και τον καταναλωτισμό μπροστά στις περισσότερες κάμερες, την αστεγία κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών όταν αυτές σβήσουν. Μία ταινία για ένα υπαρκτό και τεράστιο πρόβλημα. Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι μπορούν να παραμείνουν άνθρωποι, αξιοπρεπείς και χαμογελαστοί, ακόμη και όταν η κοινωνία τους βάζει στο περιθώριο.

Of Fathers and Sons (2017)
Η φρίκη του συριακού εμφυλίου, από την πλευρά της τζιχαντιστικής αντίστασης, της οργάνωσης Αλ-Νούσρα. Για όσους δεν ξέρουν, οι Σύριοι πολίτες βρέθηκαν να έχουν ως επιλογή από τη μία πλευρά το καθεστώς του Ασάντ, και από την άλλη πλευρά εξτρεμιστές ισλαμιστές που αποκεφαλίζουν και στρατολογούν παιδιά. Μία χώρα πανέμορφη που καταστράφηκε από δυτικές χώρες και ανατολικές οργανώσεις.

One Flew Over the Cuckoo’s Nest (1975)
Επίσης στο Top5 των αγαπημένων μου ταινιών. Ποιος ειναι “τρελός”; Και πως ορίζεται η λέξη “τρελός” τέλος πάντων; Άραγε δεν είναι τρελοί όσοι βάζουν μία ταμπέλα σε ανθρώπους που τελικά είναι άκακοι; Σε ανθρώπους που απλά θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι αυτή τη ζωή. Σε ανθρώπους που βρίσκουν τη χαρά εν τέλει στα πιο απλά: την παρέα, την κουβέντα, την εξερεύνηση.

Parasite (2019)
Όσο περίεργο ήταν που έκανε πάταγο αυτό το Καλαμαροπαίχνιδο, άλλο τόσο περίεργο δεν ήταν που σάρωσε το “Παράσιτο”. Η φοβερή ταινία για τα δύο άκρα μίας δυτικής ανεπτυγμένης κοινωνίας και τις “ίσες” ευκαιρίες που υπάρχουν μόνο θεωρητικά και σίγουρα όχι στην πραγματική ζωή. Η ταινία θα σου δείξει με αριστουργηματικό τρόπο πως η μάχη για επιβίωση, η φτώχεια και η ανέχεια, μετατρέπουν τον οποιονδήποτε άνθρωπο σε μικροαπατεώνα.

Pretty Village, Pretty Flame (1996)
Άλλη μία καταπληκτική ταινία στη λίστα μας για έναν πόλεμο της σύγχρονης ιστορίας, και συγκεκριμένα στη γειτονική Βοσνία• στα πολύπαθα Βαλκάνια, όπου αδέρφια σφάζουν αδέρφια επί αιώνες. Πώς ήταν αυτή η χώρα και η Γιουγκοσλαβία, και πώς κατάντησαν μετά την ασύλληπτη τραγωδία του πολέμου.

Pursuit of Happiness (2006)
“Αυτό, το πολύ μικρό κομμάτι της ζωής, λέγεται ευτυχία”, αναφέρει ο πρωταγωνιστής της καρδιάς μας και μας βρίσκει σύμφωνους. Ακόμη μία ταινία που θα σε εμπνεύσει να παλέψεις τις δυσκολίες αυτής της άδικης ζωής και να κυνηγήσεις το όνειρό σου, κόντρα σε όλους και όλα. Που ξέρεις, ίσως στο τέλος τα καταφέρεις κιόλας. Άλλωστε, ο άνθρωπος που έχει μάθει να μην τα παρατά ποτέ, έχει κερδίσει ήδη τη μάχη, άσχετα από το αποτέλεσμα.

Requiem for a dream (2000)
Η πασίγνωστη ταινία που σου δείχνει τη σκληρή πραγματικότητα των ναρκωτικών και τον ασύλληπτο κατήφορο που μπορεί να πάρει η ζωή σου σε σύντομο χρονικό διάστημα. Παρεμπιπτόντως, ψόφος στους εμπόρους ηρωίνης και γενικότερα σε όσους εκμεταλλεύονται κατεστραμμένες ζωές για να πλουτίσουν.

Room (2015)
Αν είσαι κλειστοφοβικός, δε νομίζω πώς είναι καλή ιδέα να δεις την ταινία. Η ιστορία της Κάπταιν Μάρβελ μας δείχνει πόσο διεστραμμένα, άρρωστα μυαλά υπάρχουν γύρω μας. Ακόμη όμως και όταν το μαρτύριο κάποιων ανθρώπων φθάσει στο τέλος του, οι προκαταλήψεις ορισμένων έρχονται να προσθέσουν επιπλέον βάρος σε ήδη ταλαιπωρημένες ψυχές.

Rush Hour 3 (2007)
Ξεκάθαρα μία χιουμοριστική ταινία δράσης της κατηγορίας “δεν γυρίζονται πια αυτές οι ταινίες ρε φφφφφίλε”. Δύο τυπάρες σε περιπέτειες, με ειδίκευση τις καφρίλες και τις κορυφαίες ατάκες. Ξεχωρίζω την τρίτη ταινία επειδή βγάζει πιο πολύ το bromance των δύο τυπάδων-φίλων μας. Βγάλτε πάλι ταινίες όπως το Rush Hour!

Schindler’s list (1993)
Και φθάνουμε στην αγαπημένη των αγαπημένων μου. Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, ίσως πρόκειται για την ταινία που αποτύπωσε καλύτερα από κάθε άλλη τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, της πιο μαύρης σελίδας στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ακόμη όμως και στο απόλυτο σκοτάδι, πάντα θα υπάρχει και ένας καλός άνθρωπος να σου δείξει το φως. Το μεγαλείο αυτής της ταινίας δεν μπορεί να περιγραφεί σε ένα απλό άρθρο. Αν δεν έχετε δει την ταινία, ξέρετε τί θα κανονίσετε για σήμερα το βράδυ. Αν την έχετε δει, ξαναδείτε την.

Seven Pounds (2008)
Αυτή η ταινία είναι ικανή να “σπάσει” ακόμη και τον πιο σκληρό καριόλη εκεί έξω. Αν περηφανεύεσαι ότι δεν δακρύζεις ποτέ, τότε σε προκαλώ να δεις αυτήν την ταινία μεγάλε/η. Μία συγκινητική ταινία για ένα μεγαλείο και μια δύναμη ψυχής, που ελάχιστοι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο διαθέτουν. Και φυσικά με πρωταγωνιστή τον Γουίλαρο Σμιθ.

Seven Years in Tibet (1997)
Άλλη μία σε αυτή τη μικρή κατηγορία ταινιών που θα σε κάνει να θέλεις να πάρεις τα βουνά -με την καλή έννοια. Όσοι είστε δικοί μας άνθρωποι, δηλαδή γουστάρετε βουνά-ταξίδια-εξερεύνηση-περιπέτεια (ή και τον Δαλάι Λάμα, γιατί όχι), δε γίνεται να μη δείτε αυτή την ταινία.

Shrek (2001)
Όπως και το Ice Age, μία από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων που έχει να σου διδάξει πολλά για τη φιλία και τη διαφορετικότητα. Ο στριμμένος πρωταγωνιστής γίνεται bro, μετά από αλλεπάλληλες περιπέτειες με τον brotha from anotha motha γάιδαρο της καρδιάς μας.

Slumdog Millionaire (2008)
Τί υπέροχη ταινία ρε φίλε… Η δεύτερη στη λίστα μας για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στην Ινδία. Αυτό που με συγκίνησε σε αυτήν την ταινία, είναι η επιλογή -πολύ λίγων, για να είμαστε ειλικρινείς- ανθρώπων να ακολουθήσουν αυτόν ή αυτήν που πραγματικά αγαπούν, αδιαφορώντας για τα λεφτά, την άνετη ζωή. Υπάρχουν ακόμη αυτοί οι άνθρωποι στην πραγματική ζωή. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από την κατάρα του σύγχρονου κόσμου: το ξεπούλημα των συναισθημάτων από την πλειοψηφία, με αντάλλαγμα την άνεση και το comfort zone.

Straight Story (2006)
Η ελληνική παρουσία στη λίστα των ultimate ταινιών. Πώς είχε κάτσει η φάση εν τω μεταξύ και το είχα δει στα Village, στο Mall, όντως πιτσιρικάς (εγώ στην ηλικία σας και μπλα μπλα μπλα). Πολύ γέλιο, ατάκες, σουρεαλισμός και σπάσιμο νεύρων σε ομοφοβικούς. Τί μπορεί να πάει στραβά;

Terminator 2: Judgment Day (1991)
Λείπουν ρε παιδιά πλέον αυτές οι ταινίες. Alien, Terminator, Predator, αυτή η μπαντ-ασσ-ίλα και το μπρό-μανς. Καλό το political correctness της εποχής μας, αλλά κάποιες φορές είναι υπερβολικό και διαλύει αυτή την αλητεία.

The Big Short (2015)
Αν θέλεις να διαπιστώσεις πόσο στα παπάρια του σε γράφει το χρηματο-οικονομικό σύστημα αυτού εδώ του ντουνιά, τότε αυτή φίλε/η είναι η ταινία σου. Μία απλοϊκή περιγραφή του μπάχαλου που δημιούργησαν επενδυτικές τράπεζες και οίκοι αξιολόγησης κατά την τριετία 2007-2009, όταν ο κάθε γιάπης έβγαλε λεφτά πέντε ζωών στις πλάτες των αφελών λαών. Μάντεψε ποιος πλήρωσε τελικά τον λογαριασμό της χρηματοπιστωτικής κρίσης: Οι πραγματικοί ένοχ… χα-χα-χα, γελάω. Αν θες να τσαντιστείς ακόμη περισσότερο, τότε δες και τον “Λύκο της Wall Street”.

The Boy in the Striped Pyjamas (2006)
Ακόμη μία ταινία για τον Β’ΠΠ στη λίστα μας… Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τον ρατσισμό και το μίσος. Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τα παράλογα παιχνίδια εξουσίας των μεγάλων. Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν γιατί άνθρωποι σκοτώνουν άλλους ανθρώπους. Τα παιδιά θέλουν απλά να παίξουν.

Butterfly Effect (2004)
Πολλές φορές όλη σου η ζωή εξαρτάται από μία σου μόνο επιλογή. Μία μόνο λεπτομέρεια αρκεί για να αλλάξεις τελείως πορεία στη ζωή σου. Και αυτό το αριστούργημα στο δείχνει με τον καλύτερο τρόπο. Κλάσικ πλέον ταινία, από τις παλιές καλές, τις ορθόδοξες, του STAR.

Count Montecristo (2002)
Το αριστούργημα του Αλεξάντρ Ντουμάς στην οθόνη. Μία εξαιρετική και συναισθηματική ταινία για την ιστορία του Εντμόντ Νταντές, ο οποίος προδώθηκε από τους πάντες και κατάφερε να αναγεννηθεί από τις στάχτες του• με όπλο την τεράστια ψυχική του δύναμη παίρνει την εκδίκησή του, χωρίς να χάσει την καλοσύνη του. Κι εμείς πανηγυρίζουμε!

The Curious Case of Benjamin Button (2008)
Αν παρακαλάς να είχες γεννηθεί γέρος και να πεθάνεις νέος, ξανασκέψου το. Μία ταινία με τον Μπραντ τον Πιτ στα καλύτερά του, που σου δείχνει με φοβερή αισθητική τις ανθρώπινες σχέσεις και τη ζωή. Κρατάμε τη φρασάρα: “You can be as mad as a mad dog at the way things went. You could swear, curse the fates, but when it comes to the end, you have to let go”.

The Da Vinci Code (2006)
Πασίγνωστη πλέον ταινία, η οποία θα εκτοξεύσει τις γνώσεις και το IQ σου για δύο και κάτι ώρες. Ο περιπετειώδης καθηγητής μας με τη γλυκύτατη Αμελί, αντί να διδάσκει μπροστά σε ξενέρωτα αμφιθέατρα, λύνει τους γρίφους τον έναν μετά τον άλλο, για να ξεδιπλώσει τελικά ένα μέγα μυστικό της ανθρωπότητας.

The Diving Bell and the Butterfly (1997)
Πόσο δεδομένη θεωρούμε την υγεία μας. Πόσο πολύ την εκτιμούμε όταν πια δεν την έχουμε. Παρόλα αυτά, αν μπορούμε να βρούμε κάτι θετικό σε ένα άκρως σοβαρό πρόβλημα υγείας, ίσως είναι το συμπέρασμα ότι μία δύσκολη περίοδος μπορεί να φέρει κοντά μας πραγματικούς ανθρώπους. Επίσης, ακόμη και το πιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν είναι αρκετό για να μας εμποδίσει να ονειρευτούμε και να δημιουργήσουμε. Η δύναμη της ψυχής κατατροπώνει τα μεγάλα προβλήματα.

The Fault In Our Stars (2014)
Όταν δούλευα σε βιβλιοπωλείο και οι έφηβοι μας είχαν ζαλίσει ζητώντας το βιβλίο αυτής της ταινίας, δεν φανταζόμουν ότι όντως είχαν δίκιο που ήταν τόσο ενθουσιασμένοι. Η άλλη πλευρά της ζωής, η αφόρητα δύσκολη, η οποία όμως δεν μπορεί να εμποδίσει κανέναν άνθρωπο από το αγαπήσει και να αγαπηθεί πραγματικά. Όσο υπάρχουν καλοί άνθρωποι εκεί έξω, θα υπάρχει και λόγος να ψάχνουμε την ευτυχία.

The Florida Project (2017)
Μία ακόμη ταινία για το μεγάλο κοντράστ μεταξύ του επιπέδου ζωής των πολιτών σε ανεπτυγμένες οικονομίες. Και που εντοπίζουμε πιο εύκολα αυτές τις τεράστιες ανισότητες; Μα φυσικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, την πρωτοπόρο χώρα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, ενός συστήματος που ουσιαστικά χαρίζει απλόχερα έναν μαγνήτη πλούτου σε όσους διαθέτουν ήδη το κεφάλαιο. Οι υπόλοιποι, στην καλύτερη περίπτωση, θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι με μία ζωή που θα απολαμβάνουν τα βασικά. Στη χειρότερη, θα πρέπει να κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν.

The Grand Budapest (2014)
Μία από τις πιο όμορφες αισθητικά και ευχάριστες ταινίες της λίστας. Από τις προσωπικές αγαπημένες, γιατί δείχνει ένα elegance που δεν ξέρουμε αν έχουμε βιώσει ακόμη και στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Ένα τεράστιο κόντραστ μεταξύ χαράς-καλών τρόπων-καλού χιούμορ, με τη φρίκη του πολέμου και τη διαφθορά για το χρήμα. Απλά εκπληκτική.

The Great Gatsby (2013)
Ξεχάστε το κλισέ κακοί πλούσιοι και καλοί φτωχοί. Ο πλούσιος της ταινίας μας έχει ψυχή, αγάπη (και πολύ χρήμα) να ξοδέψει, κάτι που λείπει σίγουρα από τους ανθρώπους του κύκλου του. Η ταινία απομυθοποιεί τη νεοπλουτο-κοινωνία και ειδικότερα αυτή της Νέας Υόρκης. Μίας κοινωνίας που -παγκοσμίως, φυσικά- κατακλύζεται από show off και καμιά, μα καμία όμως, ουσία.

The Green Mile (1999)
Το καλό με αυτήν την πλέον θρυλική ταινία, είναι ότι πολλοί στην Ελλάδα την έχουν δει, καθώς την έβαζε συνέχεια το Star -όταν ήταν στα καλά του και όταν ακόμη βλέπαμε τηλεόραση. Ένα έπος για την ανθρωπιά, το μεγαλείο ψυχής, σε ένα μέρος που δύσκολα τα βρίσκεις: τη φυλακή. Η όλη αντιμετώπιση προς τον Τζον, δείχνει επίσης ότι ουκ ολίγες φορές οι κοινωνίες τιμωρούν τους ευεργέτους τους.

The Hobbit: Battle of Five Armies (2014)
Φινάλε έπικ τριλογίας αντάξιο -περίπου- του Άρχοντα των Δακτυλιδιών. Επικές μάχες μεταξύ κάθε είδους που αναπνέει, ενώ φθάσαμε να δούμε μέχρι και love story που κόντεψε να φέρει δάκρυα στα αθώα μας ματάκια• η τριλογία έκλεισε όπως ακριβώς της άξιζε.

The Hunt (2012)
Σκληρή ταινία μάγκες, και αφορά την πολυαγαπημένη μου Σουηδία. Η επιπολαιότητα ενός μικρού παιδιού οδηγεί στην καταστροφή έναν καλοκάγαθο άνθρωπο. Η ταινία σου αποδεικνύει τη βιασύνη και τη μανία πολλών, ειδικότερα σε μικρές κοινωνίες, να καταδικάσουν τους συμπολίτες τους για μία υπόθεση, χωρίς καν να διαθέτουν απτά στοιχεία.

The Hurricane (1999)
Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, η ταινία σου δείχνει την τρέλα και την παράνοια του ρατσιστικού μίσους. Πόσο εύκολα μπορούν να χαθούν δεκαετίες ζωής για κάποιους ανθρώπους, εξαιτίας και μόνο της εμμονής ορισμένων τεράτων με αυτές τις ρατσιστικές αντιλήψεις. Ευτυχώς, εκεί έξω, για κάθε μαλάκα υπάρχει ως αντιστάθμισμα και ένας καλός άνθρωπος.

The Imitation Game (2014)
Και φθάσαμε στην ταινία για τη μεγαλύτερη -κατά τη γνώμη μου- μορφή της σύγχρονης ιστορίας: τον Άλαν Τούρινγκ. Τί να πει κάποιος για αυτόν τον Άνθρωπο. Η λέξη “δέος” για όσα κατάφερε και προσέφερε ο Άλαν σε αυτόν τον κόσμο, είναι μικρή. Και ιδού το απίστευτο: πόσοι γύρω μας δεν έχουν ιδέα για ποιον μιλάμε αυτή τη στιγμή… Τί να πει λοιπόν ο καθένας μας για τον άνθρωπο που γύρισε το παιχνίδι υπέρ των Συμμάχων στον Β’ΠΠ, τον άνθρωπο που έθεσε τη βάση για τους υπολογιστές, τον άνθρωπο που συνείσφερε τα μέγιστα στη ραγδαία τεχνολογική πρόοδο του 20ου αιώνα. Αντίθετα, η ανθρωπότητα τιμώρησε χωρίς κανέναν απολύτο λόγο τελικά, έναν από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της. Η ζωή μας θα ήταν διαφορετική αν δεν είχες υπάρξει και εσύ. Σε ευχαριστούμε, Άλαν.

The Intouchables (2011)
Η ζωή παίζει πολύ δύσκολα και άδικα παιχνίδια. Και ό,τι και να λέμε, παρά τη γκρίνια και τα παράπονά μας, τίποτα δεν είναι τόσο σημαντικό όσο η υγεία. Όπως γράφτηκε όμως και πιο πάνω, όσο υπάρχουν εκεί έξω καλοί άνθρωποι, θα υπάρχει και η ευτυχία. Μία ταινία-ύμνος στη φιλία και τους αγνούς ανθρώπους.

The Island (2005)
Fun fact: είχε τύχει να δω καταλάθος την ταινία στον κινηματογράφο, γιατί ο καμένος μπέρδεψα τις αίθουσες. Και παρόλα αυτά έκατσε τέλεια η φάση, γιατί τελικά είδα ταινιάρα. Η Σκάρλετ μας πιο όμορφη από ποτέ, σε μία πολύ ωραία ιστορία κλώνων που μας περνά μηνύματα για την απληστία των ανθρώπων και, ειδικότερα, των πάμπλουτων. “Οι άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν”.

The Lord of the Rings: The Return of the King (2003)
Ε τώρα τί να σχολιάσουμε. Το φινάλε σε ένα υπερ-σουπερ-απολυτο-καταπληκτικό αριστούργημα. Εν τω μεταξύ, πάντα θα θυμάμαι την προβολή 10 με 2 το βράδυ που την είχαμε δει τότε στους κινηματογράφους. Θυμάστε αυτά τα κτίρια που κάποτε βλέπαμε ταινίες και λέγονταν “κινηματογράφοι”;

The Machinist (2004)
Όταν δεν αποδεχθούμε, για να μπορέσουμε στη συνέχεια να τα πολεμήσουμε, τα τέρατα του μυαλού μας και τις πράξεις μας, μας κυνηγάνε μια ζωή• θα εμφανίζονται μία ζωή μπροστά μας με τη μορφή αυπνιών, ψυχικών τραυμάτων, σωματικής κατάπτωσης. Μόνο όταν τελικά εντοπίσουμε το πρόβλημα και αποφασίσουμε να το διορθώσουμε, έρχεται η σωτηρία.

The Mist (2007)
Μία επιστημονική φαντασία για τον πλανήτη μας, στην οποία δεν λείπουν οι ηλίθιες ανθρώπινες συμπεριφορές. Αυτό που διδάσκει η ταινία, στα δικά μου μάτια, είναι ότι οι άνθρωποι πάντα θα βρίσκουν έναν τρόπο να τρώγονται και να σκοτώνονται μεταξύ τους, ακόμη και αν απειλείται η ζωή όλων.

The Pianist (2002)
Μία ακόμη ταινία στη λίστα μας για τον Β’ΠΠ και τη φρίκη που έζησε ο πλανήτης, και ειδικότερα οι Εβραίοι, εκείνα τα μαύρα χρόνια. Μία φρίκη που είναι δύσκολο να τη χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Μία υπερ-παραγωγή επιπέδου “Λίστας του Σίντλερ”, που θα σε κάνει να σιχαθείς ακόμη περισσότερο τους βρωμο-ναζί.

The Theory of Everything (2014)
Τί να πρωτοπεί κάποιος για τον Στίβεν Χώκινγκ, την τεράστια μορφή της σύγχρονης επιστήμης… Όσο ασύλληπτο και εντυπωσιακό μοιάζει το επιστημονικό έργο αυτού του ανθρώπου, ακόμη μεγαλύτερη ήταν η δύναμη ψυχής του, που του επέτρεψε να παλέψει μία φρικτή αρρώστια. Μία αρρώστια, ωστόσο, δε στάθηκε ικανή να τον εμποδίσει να μείνει στην ιστορία. Μόνο τεράστιος σεβασμός και δέος για αυτόν τον Άνθρωπο.

The White Tiger (2021)
Μία σκληρή ταινία για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων και την τεράστια ανισότητα στην Ινδία. Άνθρωποι που δεν έχουν ευκαιρίες και το σύστημα τους έχει καταδικάσει να είναι υπηρέτες των λίγων. Εξοργιστικό, αλλά δυστυχώς αληθινό. Παρόλα αυτά, ακόμη και σε αυτές τις θλιβερές ιστορίες, καμιά φορά υπάρχει ένα καλό (ας πούμε) τέλος.

Toc Toc (2017)
Ίσως η πιο χιουμοριστική και ευχάριστη ταινία όλης της λίστας! Ένα τρελό παρεάκι -σίγουρα καλύτερα από το δικό σου, θα το λέω συνέχεια- ατόμων με OCD μαζεύετε από το πουθενά και οι καταστάσεις που δημιουργούνται είναι άκρως χιουμοριστικές και σαρκαστικές. Η ταινία σου ανοίγει το μυαλό και σου δείχνει τη μαγεία της ανθρώπινης επαφής και ιδιαίτερα με ανθρώπους που μοιάζουν -αλλά δεν είναι- διαφορετικοί.

Trainspotting (1996)
Άλλη μία ταινία στη λίστα μας που θα σου δείξει την (πολύ) σκληρή πραγματικότητα του κόσμου των ναρκωτικών. Η ταινία είναι ωμή, ειλικρινής, δε μασάει και κατάφερε να επηρεάσει σημαντικά την αναγκαία “στροφή” της γενιάς που βίωσε στο πετσί της τη μάστιγα των ναρκωτικών.

Tyrannosaur (2011)
Μία πολύ απλή ταινία που για κάποιο λόγο λάτρεψα. Ιστορίες, απλών, καθημερινών ανθρώπων, με μπερδεμένο μυαλό. Με πόνο και θυμό μέσα τους. Ιστορίες ανθρώπων που κάτω από την επιφάνεια μίας ευτυχισμένης οικογένειας, κρύβουν ένα μαρτύριο. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είμαστε εσύ, εγώ, οι γείτονές μας.

Undisputed 3: Redemption (2010)
Θα επαναλάβουμε τον χαρακτηρισμό “σκληρός καριόλης” για τον μπαμπάκα όλων των σκληρών εκεί έξω, τον Γιούρι Μπόικα. Η τρίτη ταινία Undisputed έρχεται να σου ξεκαθαρίσει ποιος είναι ο πρωταγωνιστής και να δείξει ποιος είναι ο πιο ολοκληρωμένος μαχητής στον κόσμο.

V For Vendetta (2005)
Remember, remember it’s the 5th of November! Ένα έπος για ένα από τα ανεκτίμητα αγαθά της ζωής, την Ελευθερία. Ούτε τα πλούτη, ούτε η άνετη ζωή, μπορούν να συγκριθούν με την Ελευθερία της επιλογής, του λόγου. Μια ταινία-παραβολή (νομίζω συμπληρώνει το προσωπικό Top5, αν μετράω καλά) για την περίφημη “Συνωμοσία της Πυρίτιδας”, ένα έπος στην ιστορία του κινηματογράφου που εξυμνεί τη δύναμη της ιδέας και του οράματος για ένα καλύτερο αύριο• και όπως όλοι ξέρουμε, “ideas are bulletproof”. Ένα από τα αγαπημένα highlights της ταινίας, η σύγκριση με τον Έντμοντ Ντάντες.

Virunga (2014)
Φίλες και φίλοι, αυτό το ντοκιμαντέρ είναι MUST. Οι άνθρωποι έκαναν κάτι εκπληκτικό, ρισκάροντας τις ζωές τους για να μας αποκαλύψουν την αλήθεια και τα βρώμικα παιχνίδια της εξουσίας. Αποκάλυψαν τη σαπίλα πολυεθνικών και ειδικότερα πετρελαϊκών εταιρειών, που δεν διστάζουν να διαφθείρουν κοινωνίες και να καταστρέψουν το περιβάλλον για τα κέρδη των λίγων. Η υπόθεση αφορά το Εθνικό Πάρκο Virunga του Κονγκό, έναν επίγειο παράδεισο που αδίστακτα τέρατα προσπαθούν επί χρόνια να εκμεταλλευτούν. Απλά κάντε στον εαυτό σας αυτό το δώρο και δείτε το ντοκιμαντέρ.

White Helmets (2016)
Όσα καθάρματα, παλιοτόμαρα, κατακάθια της κοινωνίας, σκουπίδια, καθίκια, άψυχα και γελοία υποκείμενα εκεί έξω, έχουν το θράσος και την απανθρωπιά να τάσσονται υπέρ -και μάλιστα, φανατικά- ενός πολέμου, αν έχουν άντερα ας δουν αυτό το ντοκιμαντέρ για τον συριακό πόλεμο. Αν και μικρού μήκους, είδα το ντοκιμαντέρ σε τρεις διαφορετικές δόσεις, γιατί δεν άντεξα να το δω σερί. Την πρώτη φορά άθελά μου δάκρυσα όταν είδα στην οθόνη τραυματισμένα παιδιά που κλαίνε στα συντρίμμια. Όταν συνέχισα να παρακολουθώ, εξοργίστηκα μέσα μου με όσους προκάλεσαν αυτήν την επίγεια κόλαση. Στο τέλος, όμως, ένιωσα ελπίδα βλέποντας το έργο και την ψυχή των εθελοντών. ΑΝΘΡΩΠΟΙ με όλα τα γράμματα κεφαλαία.

Wild (2014)
Αν είσαι φυσιολάτρης και ταυτόχρονα το μυαλό σου είναι πιο μπερδεμένο από ποτέ, τότε θα λατρέψεις αυτήν την ταινία. Η επαφή με τη φύση και η αγάπη για αυτόν εδώ τον υπέροχο κόσμο, μπορούν να γιατρέψουν και την πιο πονεμένη ψυχή• μπορούν να αλλάξουν μία ζωή προς το καλύτερο. Αυτός ο κόσμος είναι ένα δώρο προς όλους μας. Ας το εκτιμήσουμε. ΥΓ: Αυτή η σκηνή με την κραυγή της πρωταγωνίστριας κάπου στη μέση της ταινίας, ταρακουνάει.

Wristcutters: A Love Story (2006)
Γουστάρω με χίλια τις ταινίες που παίρνουν μία τραγική κατάσταση της ζωής -την αυτοκτονία σε αυτή την περίπτωση- και τη μετατρέπουν σε κάτι χιουμοριστικό, ευχάριστο και διδακτικό για όλους. Η πράξη της αυτοκτονίας ενώνει τους πρωταγωνιστές μας, οδηγώντας τους σε μία περιπέτεια και αποδεικνύοντάς τους, τελικά, ότι υπάρχουν πολύ όμορφα πράγματα που αξίζουν να σε κρατήσουν ζωντανό.

One thought on “Φτιάξε τη φάση σου με 100 ταινίες και ντοκιμαντέρ που έχουν πολλά να σου πουν

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

A WordPress.com Website.

Up ↑

%d bloggers like this: