Στο βουνό

Λίγες ημέρες πριν μεταναστεύσω και πάλι, τον Σεπτέμβριο του 2020, ένας φίλος είχε την ιδέα να πάμε για ένα μονοήμερο σε ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας.

Τελικά αποδείχθηκε μία από τις καλύτερες ιδέες και το κατάλληλο -προσωρινό- “αντίο” στον Σίκμαν της καρδιάς σας. Βρεθήκαμε λοιπόν ανάμεσα σε Αχαΐα και Κορινθία, ένα πανέμορφο και ήσυχο χωριουδάκι, μέσα στην καταπράσινη φύση.

Ψήσαμε, φάγαμε, ήπιαμε, αράξαμε πέτσα. Το βράδυ ήμασταν έξω μόνο εμείς και τα τριζόνια, πραγματικά. Ηρέμησε η ψυχή μας. Ό,τι καλύτερο μετά από μία κουραστική χρονιά. Την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε πορεία στο άγνωστο, εξερευνώντας τα δάση.

Αυτές οι μέρες λείπουνν από τις ζωές μας, αλάνια. Ένα ΣΚ σε ένα τέτοιο μέρος, μία φορά το δίμηνο, νομίζω είοναι αρκετό να αποβάλει από μέσα μας κάθε τι αρνητικό. Απορώ γιατί δεν το κάνουμε.

Δεν βλέπω την ώρα να ξαναβρεθώ σε αυτό το μέρος, ελπίζοντας για το καλοκαίρι του 2022.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

A WordPress.com Website.

Up ↑

%d bloggers like this: